Tysiące letników i narciarzy. Taką przyszłość przepowiadano Głuchołazom w 1945 roku
- przez JW
Głuchołazy miały stać się jednym z najpopularniejszych polskich letnisk. Latem miały przyjeżdżać tu tysiące turystów, zimą narciarze, a przez cały rok dzieci potrzebujące wypoczynku i leczenia. Taką wizję przyszłości miasta przedstawiał jego ówczesny burmistrz w listopadzie 1945 roku. O planach tych pisał Zdzisław Pyzik w reportażu opublikowanym w czasopiśmie „Odra”.
Głuchołazy miały już gotową bazę turystyczną
Kilka miesięcy po zakończeniu II wojny światowej Głuchołazy dysponowały rozbudowaną infrastrukturą uzdrowiskową. Reporter „Odry” opisywał miasto, które zachowało znaczną część swojego przedwojennego charakteru.
W dzielnicy sanatoryjnej szczególne wrażenie zrobił na nim park w jesiennych barwach. Autor zwracał uwagę, że przed wojną Głuchołazy były popularnym uzdrowiskiem, a ich wyposażenie ocenił bardzo wysoko.
Wymieniał kilka pensjonatów, nowoczesny hotel z dużą oszkloną werandą, cztery baseny kąpielowe przystosowane do uprawiania sportu, muszlę koncertową, kwietniki oraz park.
Jego zdaniem miejscowe baseny mogłyby nawet służyć do organizacji ogólnopolskich zawodów pływackich.
Wspominał również o natryskach zainstalowanych przy przepływającej przez park rzeczce, której wodzie przypisywano właściwości lecznicze ze względu na zawartość żelaza.
Okoliczne góry autor przedstawiał natomiast jako teren dogodny do uprawiania narciarstwa.
Wszystko to stanowiło podstawę do planów rozwoju turystycznego Głuchołaz.
Burmistrz zapowiadał tysiące turystów
Podczas wizyty w Głuchołazach reporter spotkał się z burmistrzem Koszykiem, dawnym działaczem Związku Polaków w Niemczech.
Burmistrz z entuzjazmem opowiadał o przyszłości miasta. Był przekonany, że Głuchołazy mają szansę stać się jednym z najpopularniejszych miejsc wypoczynkowych w Polsce.
Zapowiadał przyjazdy tysięcy letników w sezonie letnim oraz tysięcy narciarzy zimą.
W jego planach Głuchołazy miały być nie tylko miejscowością turystyczną, ale także ośrodkiem wypoczynku i leczenia dzieci zagrożonych gruźlicą.
Burmistrz wspominał również, że polscy pisarze podczas wizyty w mieście obiecali zorganizować tutaj ogólnopolski zjazd literatów.
W reportażu nie podano jednak terminu planowanego wydarzenia ani informacji, czy ostatecznie doszło ono do skutku.
Nauka połączona z leczeniem
W listopadzie 1945 roku w Głuchołazach działały już gimnazjum i liceum.
Przy szkołach funkcjonował internat, w którym przebywała młodzież z różnych części Śląska.
Jak relacjonował reporter, uczniowie mogli jednocześnie kontynuować naukę i korzystać z warunków sprzyjających leczeniu osób zagrożonych chorobami płuc.
Pokazuje to, że w pierwszych miesiącach po wojnie starano się wykorzystywać uzdrowiskowy charakter miasta nie tylko do rozwoju turystyki, ale również na potrzeby edukacji i opieki zdrowotnej.
Były pensjonaty, ale brakowało ludzi
Mimo rozbudowanej infrastruktury turystycznej Głuchołazy nie były jeszcze gotowe do przyjmowania dużej liczby gości.
Reporter opisywał niemal puste ulice. Według podanych przez niego danych miasto liczyło wówczas około 7600 mieszkańców, podczas gdy przed wojną miało ich około 10 tysięcy.
Brakowało także pracowników.
Burmistrz apelował za pośrednictwem prasy o przyjazd do Głuchołaz, szczególnie polskich robotników. Zapewniał, że w mieście są jeszcze wolne mieszkania, choć występują trudności z zaopatrzeniem w żywność.
Zachęcał również do krótkich pobytów turystycznych. Był przekonany, że osoby, które odwiedzą Głuchołazy, będą chciały tutaj wracać.
Miasto z wielkimi planami
Reportaż Zdzisława Pyzika pokazuje Głuchołazy w szczególnym momencie ich historii.
Z jednej strony miasto zachowało rozbudowaną bazę uzdrowiskową i turystyczną. Z drugiej zmagało się z niewielką liczbą mieszkańców, brakiem pracowników oraz trudnościami gospodarczymi.
Ówczesne władze widziały jednak w turystyce i lecznictwie szansę na przyszłość.
W listopadzie 1945 roku burmistrz Koszyk zapowiadał Głuchołazom rozwój jako ośrodkowi letniego i zimowego wypoczynku. Przewidywał przyjazdy tysięcy gości, organizację wydarzeń oraz dalsze wykorzystanie miejscowych sanatoriów.
Były to plany i oczekiwania ówczesnych władz, a nie potwierdzone rezultaty. Sam reportaż nie pozwala ustalić, które z zamierzeń zostały później zrealizowane.
Pozostaje jednak ciekawym świadectwem tego, jak wyobrażano sobie przyszłość Głuchołaz zaledwie kilka miesięcy po zakończeniu wojny.
Czytaj też: Kaplica św. Anny na Wiszących Skałach
Zobacz też: Niezwykła historia kościółka św. Rocha w Głuchołazach
Zobacz również: 10 atrakcji Głuchołaz, które musisz zobaczyć!
Nasza strona: glucholazy.eu
Głuchołazy - portal miasta i gminy. Wiadomości i komentarze.
